Klive Special Article ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೋಂ ವರ್ಕ್: ಪೋಷಕರಿಗೆ ಬಿಸಿ ತುಪ್ಪ. ಲೇ:-ಉಲ್ಲಾಸ್.ವಕೀಲರು. ಪಡುವಗೋಡು

Klive Special Article ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಸಬೇಕಾದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪೋಷಕರ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹಾಕುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ?
ಇಂದಿನ ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿವರೆಗೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸಿ, ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಿ, ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸುವ ಬದಲು, ಪ್ರತಿದಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋಂವರ್ಕ್‌ಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸಮಂಜಸ?
ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯಲು; ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಶಾಲೆಯನ್ನೇ ನಡೆಸಲು ಅಲ್ಲ!
ಶಾಲೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಪಾಠ ಹೇಳುವ ಮತ್ತು ಹೋಂವರ್ಕ್‌ ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸುವ ಸ್ಥಳವಾಗಬಾರದು. ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬೇಕು. ಪಾಠದ ಬಗ್ಗೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂದೇಹಗಳಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಕಲಿಕೆಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುವುದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಸಬೇಕಾದ ಪಾಠಗಳ ಹೊರೆಯನ್ನೂ ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ಪೋಷಕರ ಮೇಲೆ ಹಾಕಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರವೂ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪೋಷಕರು ತಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ನಡುವೆ ಮಕ್ಕಳ ಹೋಂವರ್ಕ್‌ ಮಾಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಮಯ ಮೀಸಲಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ: ಪೋಷಕರೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಪಾಠ ಹೇಳಿ, ಹೋಂವರ್ಕ್‌ ಮಾಡಿಸಿ, ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಉದ್ದೇಶವೇನು?
ಎಲ್ಲ ಪೋಷಕರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಜ್ಞಾನ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಠಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಷ್ಟು ಸಮಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಇಂದಿನ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವು ಶಾಲೆಯ ಬೋಧನೆಯ ಬದಲು ಪೋಷಕರ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಇದು ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳ ತತ್ವಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಮಕ್ಕಳ ಬಾಲ್ಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕ, ಪೆನ್ನು, ಹೋಂವರ್ಕ್‌ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಕಳೆಯಬೇಕಾದ ಕಾಲವಲ್ಲ. ಆಟವಾಡುವುದು, ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವುದು, ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವುದು, ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕಲಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೂಡ ಅವರ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ.
ಅತಿಯಾದ ಹೋಂವರ್ಕ್‌ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಓದಿನ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷದ ಅನುಭವವಾಗಿಸುವ ಬದಲು, ಅದನ್ನು ಒತ್ತಡದ ಕೆಲಸವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೋಂವರ್ಕ್‌ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಇರಬಾರದು ಎಂಬುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದು ಮಕ್ಕಳ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರಬೇಕು, ಕಲಿಕೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅನಗತ್ಯ ಹೊರೆಯಾಗಬಾರದು ಎಂಬುದೇ ಮುಖ್ಯ.
ಹಾಗಾದರೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಅಗತ್ಯ?
ತರಗತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಬೋಧನೆ: ಶಿಕ್ಷಕರು ಪಾಠವನ್ನು ಕೇವಲ ಓದಿಸುವ ಬದಲು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ವಿವರಿಸಿ, ತರಗತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.
ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಂವರ್ಕ್‌ಗೆ ಅವಕಾಶ: ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಅಭ್ಯಾಸ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೇ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು.
ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ: ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳೂ ಒಂದೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಲಿಯುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಹಾಯ ನೀಡಬೇಕು.
ಪೋಷಕರ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕು: ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುವವರಾಗಿರಬೇಕು; ಪ್ರತಿದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇರಬಾರದು.
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆ ಸಮಯ ನೀಡಬೇಕು: ಶಿಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗೆ ದೈಹಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೂ ಸಮಾನ ಮಹತ್ವ ನೀಡಬೇಕು.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಖಾಸಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೇವಲ ಶುಲ್ಕ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯ ರೂಪಿಸುವ ಮಹತ್ವದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಶುಲ್ಕ ಪಾವತಿಸುವುದರ ಉದ್ದೇಶವೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಬೋಧನೆ ದೊರೆಯಲಿ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಠ ಮಾಡದೆ, ಮನೆಗೆ ಹೋಂವರ್ಕ್‌ ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಪೋಷಕರ ಮೇಲೆ ಹಾಕುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲ.
ಶಾಲೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವ ಕೇಂದ್ರವಾಗಬೇಕು; ಪೋಷಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಕೆಲಸ ನೀಡುವ ಕೇಂದ್ರವಾಗಬಾರದು.
ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿತು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಬದುಕುವಂತಾಗಬೇಕು. ಶಾಲೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಣೆಯಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣದ ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರುತ್ತದೆ.
ನೆನಪಿರಲಿ: ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೋಂವರ್ಕ್‌ ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಠವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಯಶಸ್ಸು ಮಕ್ಕಳ ಪುಸ್ತಕದ ಹೊರೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ; ಅವರ ಜ್ಞಾನ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುವ ಆಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದೆ.ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇಂತಿ ಉಲ್ಲಾಸ್ ವಕೀಲರು ಕಾನ್ಲೆ ಪಡವಾಗೋಡು